மெட்டி...

தோடு

வளையல்

சங்கிலி

மோதிரம்

கொலுசு

அப்பாடா அவ்வளவுதான்...

கொஞ்சம் பொறு

மெட்டியோடு வருகிறேன்.

தலைப்படாததால் தலைப்பில்லை

நீ

இயல்பாய் பார்ப்பதாய்

நினைத்து

எத்தனை முறை

என்னை நானே

ஏமாற்றிக்கொண்டேன்...

காலைக் கடன்..!

கதிர் கரங்களால்

சோம்பல் முறித்து

ஆதவன் வர முயலும் பொழுதில்...

விலக மறுக்கும் இமைகளோடு

படுக்கையில் தடவி

உனைத்தேடுகிறேன்...

எனக்குப்பிடித்த நீலநிற புடவையில்

ஈரஞ்சொட்ட தலைதுவட்டி

குறுஞ்சிரிப்போடு நிற்கிறாய்...

“ஜன்னல் அணி்ந்திருக்கிறதே

உனக்கும் எதற்கென்று”

உன் ஆடைதொட நானும்

துள்ளியோட நீயும்

எத்தனிக்கும் பொழுதில்...

தலையிலடித்துக் கொண்டே

கலைந்திருந்த படுக்கை

மீண்டும் கலையத்தயாராகிறது....

நன்றி குறிப்பு : நாடோடி இலக்கியனின் இந்த கவிதையே இதை எழுதத் தூண்டிய காரணி

ம் சீக்கிரம்...

விரைவில் முடிவெடு
நான் எங்கு முடிச்சிடுவது...?
உன் கழுத்திலா...
என் கழுத்திலா...

அழகு குத்தியவள்...

உனக்கு வலிக்கவில்லையாடி...

உடல் முழுக்க இப்படி

அழகு குத்தி வைத்திருக்கிறாயே...

காதல் வணக்கம்

காதலே
வணங்குகிறேன் உன்னை...

உன் விஸ்வரூபத்தின் முன்னால்
மிகவும் எளியவனாய் நானிருக்கிறேன்...

மழையாய் வந்து குளிர்வி்த்து செல்கிறாய்...
சுனாமியாய் வந்து விழுங்கியும் செல்கிறாய்...

விழுதுகளால் ஊஞ்சல் கட்டியும் தருகிறாய்...
வேர்களாய் மறைந்து மறைந்தும் போகிறாய்...

ஒளி தந்து வாழ்க்கைப் பாதை காட்டுகிறாய்...
வெப்பமேற்றி மோகத்தீயில் வாட்டுகிறாய்...

தென்றலாய் வந்து தாலாட்டுவதும் நீயே...
சூறாவளியாய் வந்து சுருட்டுவதும் நீயே...

நாளெல்லாம் பரவசப்படுத்துவதும் நீதான்...
நொடிப்பொழுதில் கலவரப்படுத்துவதும் நீதான்...

வயிறுவலிக்க சிரிக்கவைப்பதும் நீதான்...
கண்ணீர் வற்ற அழவைப்பதும் நீதான்...

கடந்தவாரம் கடவுளைக் கூட பார்த்துக் கேட்டேன்...
அவனும் கூட புலம்பிவிட்டுத்தான் போகிறான்...

உன் விஷயம் தெரியாமல்
விஸ்ரூபம் புரியாமல்
கண்ணை மூடி காதலித்துவரும்
அத்துனை பேரையும்
இமை மூடி காத்துவருகிறாய்...

ஆதி அந்தம் புரியாத இறையே...
உனை வணங்குகிறேன்...

போகும் வழியில் அவளைப் பார்த்தால்
சொல்லிவிட்டுப் போ...

“போடி போ... அங்கொருவன்
விழியிரண்டை வீதியில் விட்டு விட்டு
வீட்டுக்குள் குருடனாயிருக்கிறான்...”

உன் காதலும்... என் காதலும்...

எனை தூரப்பார்த்து உற்சாகப்படுவதிலும்

பக்கத்தில் வந்து பதட்டப்படுவதிலும்

இடம்வலம்இடம்வலம்இடம்வலம்

என அல்லோலகல்லோலப்படும் உன் விழிகளிலும்

பேசவரும் வார்த்தைகளையெல்லாம்

உதடுமடித்து எனக்கே வலிக்குமளவு நீ கடித்தலிலும்

நீண்டும்சுருங்கியும் நீண்டும்சுருங்கியும்

பாடுபடும் உன் உதடுகளின் ஓரவஞ்சனை சிரிப்புகளிலும்

சரியாயிருக்கும் ஆடையை சரிப்படுத்திக்கொண்டேயிருக்கும்

உன் பதட்டம் தோய்ந்த மென்காந்தள் விரல்களிலும்

வழிந்தோடுகிறது

என் மீதான உன் காதல்

இதையெல்லாம்

கண்டு ரசித்து உண்டு கொழுத்து

பேரண்டமாய் விரிந்து வளர்ந்து

எனை படுத்துகிறது

உன் மீதான என் காதல்